Загрузка...

Աբրահամ Լինքոլնի մտքերից



    
Ոչ մի մարդ չունի այնպիսի հիշողություն, որն իրեն հաջողակ ստախոս կդարձնի:

Այն ամենն, ինչ կամ ու ինչ հույս ունեմ, որ կդառնամ, իմ հրեշտակային մոր շնորհիվ է: 
   
Չես կարող փախչել վաղվա պատասխանատվությունից՝ խուսափելով դրանից այսօր:

Ես դանդաղ եմ քայլում, բայց երբեք ետ չեմ քայլում:
   
Մարդը կարծես ծառ լինի, իսկ նրա հեղինակությունը՝ ծառի շողքը: Շողքն այն է, ինչ մենք մտածում ենք այդ մարդու մասին, սակայն ծառն է իրական պատկերը: 
   
Վեց ժամ տուր ինձ ծառը կտրելու համար, և ես չորս ժամը կծախսեմ կացինը սրելու վրա:
    
Երբ լավ բան եմ անում, ինձ լավ եմ զգում, երբ վատ բան եմ անում՝ վատ եմ զգում: Սա է իմ կրոնը:
    
Արդյո՞ք չես ոչնչացնում թշնամուդ, երբ նրան ընկերդ ես դարձնում: 
   
Երբ չեմ հավանում մեկին, նրան փորձում եմ ավելի լավ ճանաչել: 
   
Ինձ չի մտահոգում՝ Աստված մեր կողմից է, թե ոչ, այլ հակառակը՝ արդյո՞ք մենք ենք Աստծո կողմից, քանի որ Աստված միշտ ճիշտ է:
    
Քննադատելու իրավունք ունի նա, ով նաև սիրտ ունի օգնելու:
    
Ոսկին լավ բան է, բայց սիրող, խիզախ, ազգանվեր մարդը ոսկուց ավելի լավ է:
   
Եթե կա թշնամի, կա նաև ընկեր, եթե կա խաբեբա, կա նաև հերոս, եթե կա վատ քաղաքական գործիչ, կա նաև նվիրված առաջնորդ…


Նյութի աղբյուրը՝ 

Ռուսական բլոգ

Загрузка...
загрузка...
Загрузка...

Այլ նյութեր

Նախորդ նյութ
« Prev Post
Հաջորդ նյութ
Next Post »
Загрузка...
загрузка...
Загрузка...